manifest

manifest, je schrijf het zwart op wit
je neemt stelling in een overzichtelijke tijd
pamfletten waaien op terwijl je wild gebaart
de laatste koets rijdt over kinderkoppen.



tekst | danibal | 0 opmerkingen | 10 28 2009, 21:12

wenemenhemmee

weetjewat
weetjewat
weetjeweetjeweetje wat
weetjewat
weetjewat
weetjeweetjeweetje wat
weetjewat
weetjewat
laat maar staan
laat maar staan
laat maar staan
laat maar staan we nemen hem mee
laat maar staan we nemen hem mee
laat maar staan we nemen hem mee
laat maar staan                               we nemen hem mee
laat maar staan we nemen hem mee                     okee okee
laat maar staan we nemen hem mee                     okee okee
laat maar staan we nemen hem mee                     okee okee
laat maar staan
weetjewat           weetjewat
laat maar staan okee okee
weetjewat           weetjewat
laat maar staan
we nemen hem mee!

tekst | danibal | 2 opmerkingen | 01 07 2008, 11:32

lijntjesparadijs

ik wist niet wat ik zag: een plek waar men ZIJN met hoofdletters schreef. je kon er tot jezelf komen en groeien als een plant. men gaf elkaar bemoedigende schouderklopjes en troostende woorden. het was een paradijs waar lijntjes met de kosmos waren. “daarom staat alles in verband met elkaar!”, vertelde een bewoner opgewekt.

iedereen ademde zijn longen voluit, er hing een lucht van bloemen. gelukzalig zweefden ze op liefde en voedden zich met licht en groene thee. ik dacht er nog even aan om heel hard “poep!” te roepen en aan de lijntjes te trekken, maar ik vond een mooi plekje in het mos, heerlijk donzige mosjes. ik sloot mijn ogen en sukkelde in slaap.

tekst | danibal | 0 opmerkingen | 05 14 2007, 10:51

met mosterd

een nogal onsmakelijk idee dat de grote Duitse denkers van weleer, zélfs Goethe en Einstein, zich zo nu en dan aan een worst te goed deden. worst en grote gedachten in één zin, met mosterd.

tekst | danibal | 2 opmerkingen | 02 10 2007, 22:57

liedje

je kotst ze uit. het maakt niet uit of ze te pletter vallen ergens op de grond, kronkelend van de pijn. je probeert ze plat te trappen, maar ze geven mee; vieze rubberen ingewanden zijn het, je proeft een beetje smeerolie en slikt. er zit nog beweging in terwijl je ze bij elkaar veegt. de borstel van je veger kleeft van de drab, soms valt er eentje naast het blik. het meurt. je doet ze in een vuilniszak, verzint een knoop, en hoopt dat ze spoedig mee worden genomen. je neuriet een liedje. wat kan het jou schelen.

tekst | danibal | 0 opmerkingen | 01 15 2007, 22:43

druk

hoe hij altijd druk was
en nooit tijd ergens tijd
voor leek te hebben.

overigens ging hij er wel
steeds goed voor zitten.

tekst | danibal | 0 opmerkingen | 11 18 2006, 15:40

1 2 3 volgende | laatste